1.3 ผู้เรียนสามารถนำตนเองในการเรียนรู้

จากการวิเคราะห์รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR) ของโรงเรียนบ้านห้วยไค้ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2565 ถึง 2568 ในประเด็นความสามารถของผู้เรียนในการนำตนเองในการเรียนรู้ (Self-Directed Learning) และการมีนิสัยใฝ่เรียนรู้ พบข้อสรุปเชิงวิเคราะห์ที่สำคัญดังนี้ 

📈 ภาพรวมเชิงพฤติกรรมและสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้

1. การแสวงหาความรู้ด้วยตนเองอย่างอิสระ
   โรงเรียนมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบการเรียนรู้โดยเน้นให้ผู้เรียนฝึกทักษะการค้นคว้าและแสวงหาความรู้ด้วยตนเองจากสื่อและเทคโนโลยีที่หลากหลาย ซึ่งช่วยกระตุ้นให้นักเรียนไม่ได้เป็นเพียงผู้รับข้อมูล แต่เป็นผู้ลงมือสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง (Active Learner) สามารถสรุปและนำเสนอผลงาน ตลอดจนนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตจริงได้

2. ความกระตือรือร้นและทัศนคติเชิงบวก (เด็กรักที่จะเรียนรู้)
   จากข้อมูลรายงานพบว่า บรรยากาศในการจัดการเรียนรู้ส่งผลเด่นชัดต่อจิตวิทยาผู้เรียน โดยนักเรียนมีลักษณะ "เด็กรักการเรียนรู้" และ "รักที่จะเรียนรู้" เพิ่มมากขึ้นในทุกปีการศึกษา สะท้อนถึงการนำตนเองในการเข้าหาความรู้ด้วยความสุข ไม่ใช่เกิดจากการบังคับ

3. การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเป็นเครื่องมือนำการเรียนรู้
   ความสามารถด้านเทคโนโลยีของผู้เรียนที่ก้าวหน้าอย่างเห็นได้ชัด (เช่น ผลการประเมินระดับดีเยี่ยมในด้านการใช้เทคโนโลยีสูงถึงร้อยละ 90.00 ในปีการศึกษา 2567) เป็นปัจจัยเร่งสำคัญที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถเข้าถึงแหล่งข้อมูลออนไลน์ แพลตฟอร์มการเรียนรู้ทางไกล และสื่อดิจิทัลต่าง ๆ เพื่อกำกับและขับเคลื่อนการเรียนรู้ตามความสนใจของตนเองได้เป็นอย่างดี

📌 ปัจจัยสนับสนุนความสำเร็จจากสถานศึกษา

• การบริหารจัดการชั้นเรียนเชิงบวก ครูผู้สอนเน้นการสร้างปฏิสัมพันธ์เชิงบวกและการมีส่วนร่วม ทำให้ชั้นเรียนเป็นพื้นที่ปลอดภัย ส่งเสริมให้นักเรียนกล้าคิด กล้าซักถาม และกล้าลองผิดลองถูกเพื่อค้นหาคำตอบด้วยตนเอง

• การให้ข้อมูลย้อนกลับเพื่อการพัฒนา (Feedback) ครูมีการประเมินผลอย่างเป็นระบบและให้ข้อมูลป้อนกลับแก่ผู้เรียนทันท่วงที เพื่อให้นักเรียนเข้าใจจุดที่ต้องปรับปรุงและสามารถวางแผนนำตนเองในการพัฒนาการเรียนรู้ในขั้นต่อไปได้อย่างมีทิศทาง